Rondje Efate

Vannacht hebben we allebei voor het eerst een redelijk goede nacht gehad; we beginnen te wennen aan het tijdverschil van 9 uur. We doen het vanmorgen rustig aan en stappen pas na 10 uur in de auto om een rondje om het eiland te maken. Dat rondje is ongeveer 130 km en gezien de gemiddelde snelheid van gisteren nemen we voor de zekerheid het beddengoed ook maar mee. Gelukkig valt het mee: hoe verder je van de hoofdstad vandaan bent, hoe beter de wegen worden, al moet je altijd bedacht zijn op plots overstekende bomkraters en/of verkeersdrempels waar je echt stapvoets overheen moet om er zeker van te zijn dat je wielen er aan blijven zitten. Is het in Port Vila druk, daarbuiten zie je bijna geen auto meer. Sowieso zie je eigenlijk meer minibusjes dan auto's; die kleine personenbusjes met 3 of 4 zitrijen zijn het openbaar vervoer van Efate. Geen dienstregeling, geen vaste routes en een enkele bushalte, maar als je met de bus wil steek je gewoon je hand op als er eentje aankomt en je kan uistappen precies waar je heen moet. Simpel. 👍

We hadden het gisteren al over de vriendelijkheid van de mensen hier. Vandaag voelt Astrid zich net de Koningin. Of, ze gedraagt zich in ieder geval als zodanig: zwaaiend naar iedereen die we langs de weg tegenkomen. Het is weliswaar terugzwaaien, maar toch. Jong en oud, bijna iedereen steekt zijn of haar hand op en glimlacht vriendelijk. Sta je even stil langs de weg om een foto te maken, dan zullen de meeste bestuurders die je passeren of tegemoet komen stoppen en vragen of alles ok is. Heel bijzonder. Tijdens onze tocht over het eiland valt het ons ook op dat veel mannen schijnbaar geen werk hebben, want we zien er veel langs de weg, of spelend met kinderen. Maar het wordt ons al snel duidelijk hoe de zaken hier geregeld zijn. Het grootste gedeelte van Efate is namelijk privégebied. Dat geldt ook voor veel strandjes, uitkijkpunten en andere mooie plekken. Nu kent Efate ook weer niet héél veel bezienswaardigheden, dus als je er eentje tegenkomt wil je hem ook zien. En dán klinkt het: KASSA! 😎 We betalen vandaag een paar keer 1500 vatu per persoon om "iets" te mogen bekijken. Dat is ongeveer € 12 p.p. En dan hebben we het bijvoorbeeld over een uitkijkpunt of even zwemmen in een meertje. Wij toeristen doen dus eigenlijk het werk... 🤔

We hebben de volgende stops vandaag:

• Top Rock. Een uitkijkpunt op een rots met een klein snorkelgebied. Het is echter erg winderig en het begint ook te regenen, dus het snorkelen laten we maar even achterwege. 10 minuten uitzicht, 5 minuten plaspauze en 20 minuten schuilen voor de regen voor € 24. Prima deal. 😏
• Sara Beach. Volgens de boekjes een van de mooiere stranden. Dus moet er betaald worden, alleen is er niemand om het geld aan te geven dus houden we de centen (vatu's) lekker in onze zak. Het strand valt een beetje tegen, maar we komen wel veel klein leven tegen, zoals heremietkreeftjes en zo.
• Eton Beach. Dat is dan wel een erg mooi strand. Er komt een riviertje in uit waardoor er ook veel zoetwater aanwezig is. Aan de kant van het riviertje is het water ondiep, en beschut door een rij rotsen waardoor er een rustig zwemwatertje ontstaan is. We gaan er even zwemmen, maar zien geen leven in het water, dus de snorkelmaskers blijven op het droge. Als we wat verder lopen naar het punt waar het zeewater binnenstroomt worden we meteen door de aanwezige kinderen gewaarschuwd voor de gevaarlijke stroming die daar is. ☝️
• Blue Lagoon. Een van de bekendste zwemplekjes van Vanuatu (dus KASSA). Het meertje ligt dicht bij zee en wordt bij hoogtij gevuld met zout water; bij laagtij met zoet water. Het is inderdaad lichtblauw van kleur. We nemen een duik, al begint het hier ook te regenen.

De rest van de bezienswaardigheden slaan we over, omdat de regen nu toch echt doorzet. En we kunnen er later altijd nog heen, want we zijn inmiddels dicht bij Port Vila.

De weg die we gereden hebben is erg mooi. Dichte begroeiing aan beide kanten van de weg, echt een regenwoud. Soms door de "bergen" (erg hoog wordt het niet), en soms vlak langs de kust. We kunnen overal stoppen door gewoon de auto aan de kant van de weg te zetten, en doen dat dan ook af en toe. Jammer van het weer; hoewel het warm is overheerst na 15 uur de regen. REGENwoud; het zal niet voor niets zo heten... 😁

Eén kleine misrekening vandaag: we dachten onderweg wel ergens te kunnen lunchen en hadden niets te eten meegenomen. Maar eenmaal buiten Port Vila kom je geen restaurantje meer tegen. 😂 Na thuiskomst zou de Koningin zomaar haar tanden in De Reisleider kunnen zetten, maar die weet haar nog net op tijd wat eetbaars voor te schotelen. 😅