The End

Bij het wakker worden is het eerste dat we zien dat onze vlucht wederom vertraagd is. Met 1:20 uur. 🙄 Ditmaal wegens het te laat binnenkomen van het toestel dat ons naar Amsterdam moet brengen (en dit vanwege het slechte weer op Schiphol). We brengen de ochtend rustig door op onze hotelkamer. De shuttlebus brengt ons in een paar minuten naar de luchthaven, waar we dan ook nog een paar uur moeten wachten. Uiteindelijk vertrekken we ook nog eens een half uur later dan de herverherplande tijd, maar de gezagvoerder verzekert ons dat hij gaat proberen die verloren tijd in te lopen en heeft extra brandstof getankt om harder te kunnen vliegen. Maar goed, we zijn op weg naar Amsterdam. 👌 Als we landen op Schiphol zijn we bijna 80 uur onderweg geweest, gerekend vanaf de shuttleboat op Bora Bora. Maar dan wel met 3 hotelovernachtigingen, dus heel erg is het allemaal niet.

We hebben wederom een fantastische reis gemaakt. De tijd vliegt echt NIET om als je zoveel nieuwe dingen doet en ziet. Voor ons gevoel duren 4 weken vakantie langer dan 4 weken thuis op de bank zitten. De relaxte sfeer in de landen waar we geweest zijn draagt daar ook aan bij. Zelfs Astrid had nog wel wat langer willen blijven; meestal hebben al die indrukken haar veel energie gekost en vindt ze het na 4 weken wel mooi geweest, maar ze is nu energieker dan andere jaren. We voelen ons erg gelukkig dat we dit (nog) kunnen doen. Hoe lang we dit nog kunnen weten we niet, maar het is duidelijk dat de algehele conditie van René langzaam minder wordt en de kwaaltjes die door zijn aandoening veroorzaakt worden verergeren. Vermoeidheid is er een van en daar heeft hij sinds september vorig jaar mee te maken. De intensiteit van deze vakantie was duidelijk minder dan onze vorige edities; "met een cocktail onder een palmboom zitten" vergt minder inspanning dan lange wandelingen. 😁 Maar die doen we ook nog steeds; alleen wat minder. Zo lang het gaat, gaat het. Carpe Diem. 🙏 De voorbereidingen voor de reis van volgend jaar gaan binnenkort dan ook gewoon weer van start. De bestemming is al bekend, maar houden we nog even voor ons. 😉

Tellen we alle vluchten van deze reis bij elkaar op, dan gaan we net over de 40.000 km heen. Daarentegen hebben we maar net iets meer dan 1000 km met auto's gereden. Hef aantal stappen ligt rond de 300.000, ongeveer 10.000 per dag. Dat is eigenlijk toch meer dan verwacht, maar de dag in LA zal daar zeker aan bijgedragen hebben. 😅

Veel tijd om bij te komen van de vakantie hebben we niet (en hebben we ook niet nodig), want op 5 september staat ons de uitdaging te wachten om lopend de Mont Ventoux te beklimmen om geld op te halen voor o.a. het KWF. Dat wordt een wandelingetje van 26 km met 1300 hoogtemeters. En dat is zelfs voor Berggeitje geen peuleschilletje! 😅 Mochten jullie nog ergens een eurootje over hebben, bij de foto's staan de QR-codes om Astrid en/of René te sponsoren.

Tot slot willen we iedereen weer bedanken voor de interesse en reacties. Leuk om te lezen dat jullie meeleven met onze avonturen. Komende 11 maanden hebben jullie weer rust. 😉