Rondje Tahiti Nui

Allereerst: video's van gisteren (6 stuks) staan erop! Zoekt en gij zult vinden... 

Voor vandaag hebben we een rondje om Tahiti Nui gepland. Wegens een ingelaste feestdag op Tahiti (lees: onbekend bij De Reisleider) doen we dat rondje rechtsom in plaats van linksom, want niet alles is de hele dag open.

Eerste stop is bij Casacde de Vaihi, een dubbele waterval vlak langs de doorgaande weg. Hoewel je hem inderdaad vanaf de weg kan zien is het beter om een stukje landinwaarts te lopen, maar er hangen kettingen voor het terrein, want het is privégebied en vandaag mag je er niet op. Dat respecteren we, dus nemen we alleen een foto van afstand.

Na nog even inkopen gedaan te hebben rijden we door naar de volgende waterval(len); die van Faarumai. Hier moeten 3 watervallen zijn, maar we zien er maar eentje, want de weg naar de andere 2 is om onduidelijke redenen afgesloten. Maar die ene mag er zijn: 100 m hoog en hij valt in een mooie omgeving. De weg aan de noordkant is overigens een erg mooie weg, met heel veel vegetatie; het is soms net een oerwoud. Vlak bij de watervallen van Faarumai ligt de blowhole van Arahoho. We zien (of eigenlijk horen) in eerste instantie ook alleen letterlijk een blowhole, want door een gat in de rotsen komt af en toe harde wind. Iets verder zien we echter ook water opspatten. Niet echt een blowhole zoals we die eerder gezien hebben op bv. Hawaï, maar het is meer dat de golven het water opstuwen tegen de onderkant van de rotsen, waarna het teruggespoten wordt. De zee is redelijk kalm, en toch zien we dit verschijnsel al; laat staan als er meer golfslag is.

We rijden door naar het historische punt Pointe Vénus. Dit is niet alleen het noordelijkste puntje van Tahiti, maar ook de plek waar vroeger ontdekkingsreizigers (waaronder Captain Cook en Captain Bligh met de Bounty) aan land kwamen. Nu staat er de oudste vuurtoren van de Pacific (uit 1867), maar helaas niet geopend voor publiek. Het bijbehorende zwarte strand zit vol met dagjesmensen die van deze "koude winterdag", we meten 29 graden, een gezellig dagje uit maken. Wij eten er ons broodje (in de schaduw van een armetierig boompje, want de rest is al bezet. 😆).

De laatste stop is het museum van Tahiti (Te Fare Iamanaha), pas gerenoveerd en met mooie interactieve displays, maar niet erg groot. Met een uurtje zijn we er wel doorheen. Dan gauw terug naar onze accommodatie, want we willen nog even snorkelen! Zo'n rondje Tahiti Nui is slechts 120 km, dus dat valt allemaal nog mee. Je mag bijna nergens harder dan 60 km/u; alleen bij Papeete is een stukje "snelweg" waar je 90 mag.

Op weg naar ons onderkomen zien we een paar strandjes, maar de parkeerplaatsen zijn tjokvol. Als we, gewapend met badkleding, maskers en camera, terugkomen is dat helaas niet anders. Verschillende auto's draaien rondjes in de hoop dat een van de geparkeerde auto's plotseling verdwenen is, maar wij zetten onze vierwieler aan de kant van de doorgannde weg, en zijn daar zeker niet de enige. Het strand is druk, er zijn geen schaduwplekken meer, maar het is ook best bewolkt, dus maakt dat niet uit. We zien maar weinig mensen snorkelen, dus zijn eigenlijk bang dat hier niet veel te zien zal zijn, maar dat blijkt heel erg mee te vallen. We zien weliswaar weinig koraal, maar wel veel planten en daar komen vissen ook op af. Af en toe staat er een stevige stroming waar niet tegenin te zwemmen is, dus laten we ons dan even drijven tot die stroming weg is. Door die stroming wordt het water wel wat troebel, dus de foto's zijn niet allemaal even scherp. Video's zijn dan vaak beter; eens zien of we die erop krijgen.