Zwemmen met haaien! 🤩

Allereerst: op de rustige wifi-uurtjes proberen we de video's  te plaatsen en dat is gelukt. Er staan nu 12 video's van vandaag en gisteren op de blog. Geen professionele kwaliteit, want het valt niet mee stil te blijven liggen in een roerige oceaan. Met 40-50 spartelende anderen in de buurt. 😅 We weten ook niet zeker bij welk verhaal ze staan, maar je kan altijd beginnen met de laatste video rechts in de balk, en dan terug bladeren.

Onze eerste nacht op de boot hadden we ons anders voorgesteld... René was gistermiddag al niet helemaal lekker, toch maar wat gegeten tijdens het Captain's diner, maar vanacht kwam her er allemaal uit. Zowel van voren 🤮 als van achteren. 💩 Hele nacht aan het spoken geweest en dus weinig geslapen. En Astrid ook niet. Enorm balen, want er staat de komende dagen veel moois op het programma. Zoals zwemmen met haaien vanmorgen. 🥺 De verdenking valt op de fish and chips die hij gistermiddag op Malomalo gegeten heeft. Kan bijna niet anders. 

Eerste activiteit begint al om 6:30 uur met een wandelingetje over het strand van Moruriki, beter bekend van de film Castaway met Tom Hanks. Met stokken staat er nog HELP geschreven in het zand. 😁 Het gaat aan René voorbij, want hij mag de wc niet meenemen naar het strand. Beetje kinderachtig, maar ala.

Het ontbijt gaat ook aan hem voorbij, net als de overige maaltijden vandaag. Hij zit op een dieet van water en thee, met wat pillen en een ORS-achtig goedje om de boel binnen te houden. Wel goed voor de lijn, want je kan bijna de hele dag door eten en drinken hier. 😅

Na het ontbijt hebben we de keuze: snorkelen (met haaien) of in een bootje met glazen bodem over het rif varen. We gaan allebei voor het eerste en krijgen daar geen spijt van. De haaien hier zijn vegetarisch, dus we hoeven niet bang te zijn. Anders gezegd: er zijn hier alleen white tip en black tip rifhaaien en die doen mensen niets. Ze worden hooguit 1,6 m lang. We stappen in de tenderboat en varen naar het rif, waar we de oceaan in plonzen. Meteen zien we overal vissen en de haaien laten niet lang op zich wachten. Het is een dik half uur genieten! 😍

René gaat daarna snel zijn bed weer in om te rusten, terwijl Astrid het programma volgt: ochtentheesessie en lunch. Na de lunch varen we met de tenderboat naar het dorp Soso op het eiland Naviti. We worden ontvangen door het hoofd en krijgen een rondleiding langs het huis van de chief, de kerk en de school. Ook is er een markt waar de bewoners spulletjes verkopen aan toeristen, tegenwoordig de belangrijkste bron van inkomen. Ook hier houdt met vast aan oude tradities. We mogen geen hoed of pet op (dat mag alleen de chief), we moeten allemaal een sarong aan om de knieën te bedekken (ook de mannen dus), en schoenen uit in het huis van de chief. Het draait allemaal om respect. We lopen wat heen en weer op het eiland, in het zonnetje, en dat zorgt er nu wel voor dat de energiemeter van René op nul staat.

Als eersten gaan we terug naar het moederschip, waar René ruim 38 graden koorts meet. Maag en darmen komen wel tot rust. Hij blijft de rest van de dag in de hut en slaapt wat; Astrid neemt de honneurs waar.

Hopelijk brengt een goede nachtrust wat verbetering, maar dat weten we uiteraard morgen pas. 😎