Thuisreis

De laatste ochtend in Australië breekt aan... 😪. We laten ons eerst nog even oplichten bij het ontbijt. Op de keuzelijst staat o.a. eggs benedict met muffins en jus d'orange of appelsap, maar dat is alweer een misrekening. Het betekent alleen maar dat je 1 dollar korting krijgt op dat sapje en dat je dus "maar" 5 dollar extra hoeft te betalen. Plus 25 voor de eieren (2 kleine halve muffins met een eitje van de kleinste kippensoort die ze hebben kunnen vinden). 💰 Maar onze wraak is zoet, want als we gaan uitchecken blijkt dat ze het ontbijt van gisteren niet berekend hebben, en wij zeggen lekker niets. Eigen schuld, moeten ze maar normale prijzen rekenen... 😆

Dan de koffers inpakken... Geen idee hoe we het voor elkaar gekregen hebben, maar we krijgen alles erin wat erin moet. Enig aandringen is wel gewenst om ze ook dicht te krijgen, maar het lukt. We hebben dan nog een paar uur over en lopen nog even naar de stad. Astrid heeft alle muntjes bij elkaar geharkt en weet precies wat ze nog kan uitgeven in de supermarkt, maar als ze gaat afrekenen en een handvol muntjes op de balie legt blijkt daar een 50 eurocent muntje tussen te zitten. We moeten één appel moederziel alleen achterlaten bij de kassière... 😂

De luchthaven van Darwin is niet zo heel groot. De formaliteiten verlopen voorspoedig, het boarden begint op tijd en de vlucht naar Singapore ook. Op de luchthaven van Singapore moeten we 5 uur wachten op de aansluitende vlucht. We gaan even een "stukje" lopen, maar er komt geen eind aan de rij winkels. Wat een enorme luchthaven is dit! René wil graag de beroemde Waterfall Vortex zien, maar die kunnen we niet vinden. Bij navraag blijkt die buiten het transitiegebied te liggen en kunnen we er dus niet komen. Wel zien we een cactustuin, vlindertuin en nog veel meer moois. We nemen 2x de Skytrain naar een andere terminal om weer bij de terminal te komen waar vandaan we vertrekken. Bijzondere luchthaven dat Changi.

En dan begint de vlucht naar Amsterdam die 13 uur en 20 minuten gaat duren. Geen wifi aan boord, dus dit verslag komt als we alweer veilig thuis zijn. Zoals gebruikelijk moeten we het doen met een paar korte dutjes. Als we rond 7 uur in de ochtend wiel aan de grond zetten zijn we dan ook redelijk gaar (well done, zoals ze in Australië zeggen).

De statistieken, vast onderdeel van het laatste verslag. We hebben 4819 km met de auto's gereden, waarvan 4819 km aan de linkerkant. 👌 De stappenteller van René is tot 380.000 gekomen, bijna 13.000 per dag dus. Astrid heeft er vast méér. 😁 We hebben 160 km aan wandelingen gedaan en daarbij 2600 hoogtemeters bedwongen. Dat laatste is niet bijzonder veel voor ons doen, maar West-Australië kent nou eenmaal weinig hoogteverschillen. En René vindt het eigenlijk wel mooi zo, het gaat toch allemaal steeds wat moeizamer.

We danken alle volgers voor hun interesse, vragen en opmerkingen. Altijd leuk om jullie reacties te lezen, en zo blijven we toch een beetje verbonden met Nederland. En Finland. 😉 Hopelijk kunnen we volgend jaar een nieuwe vervolgreeks starten, maar dat is mede afhankelijk van de toestand van René's nieren; daar horen we volgende maand meer over. De bestemming is al bekend (en houden we nog even voor ons). Voor nu eindigt met dit verslag deze episode van "De avonturen van Berggeitje en De Reisleider". 🙋‍♂️🙋‍♀️