G'bye WA

We maken voor het laatst ons ontbijtje zelf en eten dat buiten, want het is om 7 uur al iets van 24 graden in Lake Argyle. Koffers p(r)akken hadden we gisteren geen zin meer in, dus dat doen we nu; er is enig geweld nodig om alles erin te krijgen... 😅

We hoeven Lampje officieel pas om 13:30 uur in te leveren, dus hebben we geen haast. We gaan na het uitchecken eerst nog even bij de Ord River Dam kijken, en dan beginnen we aan de rit van 80 km naar Kununurra voor een laatste wandeling in West-Australië. Maar nog voordat we daar zijn heeft Lampje nog een verrassing voor ons: vanochtend bij vertrek zegt hij dat hij nog 330 km kan rijden, maar als we net 25 km gereden hebben is dat nog maar 145 km en gaat het lampje van de reservevoorraad aan. Dat is even schrikken, want benzinestations staan hier niet op elke hoek. Snelheid terug naar 90 en in een sukkeldrafje bereiken we een tankstation bij Kununurra. 👌

We doen het wandelingetje naar Kelly's Knob, een pittig klimmetje van 100 m en gaan nog wat eten en drinken bij het vakantiepark waar we eerder verbleven (veel mogelijkheden zijn hier niet), lopen nog een rondje door het park en besluiten maar naar de luchthaven te gaan, omdat we even niets anders kunnen verzinnen. 🤷‍♂️ We laten Lampje achter bij zijn baasje en constateren dat we alleen maar één schroefje van een kentekenplaat zijn verloren door al dat gehobbel. O ja, en onze TomTom is zijn stem kwijtgeraakt. 😂

De luchthaven van Kununurra is er eentje van omvang Madurodam. Een stukje luchthaven efficiëntie: Er zijn vanmiddag 3 vluchten die alledrie naar Darwin gaan. Alledrie de vliegtuigen komen van een andere bestemming en gebruiken Kununurra als tussenstop. Om 15:05 moet er een vliegtuig van Nexus vertrekken, om 15:30 de TL331 van AirNorth en om 15:40 de TL333 van AirNorth (die wij moeten hebben). Het toestel van Nexus komt op tijd aan, passagiers eruit, passagiers erin, en passagiers (nu allemaal) er weer uit. Er wordt niets omgeroepen, mensen beginnen te bellen, maar zitten allemaal, met bagage, bij ons in de hal. De TL331 komt ook op tijd binnen, maar er wordt omgeroepen dat de passagiers voor TL333 kunnen boarden. Om 15:00 uur. Foutje, denken we, en we blijven zitten. Daarna wordt TL331 omgeroepen om te gaan boarden. Om 15:15 uur komt weer TL333 voorbij... We checken toch maar even, en we moeten inderdaad snel aan boord. Nog geen 5 minuten later zijn we in de lucht, 20 minuten te vroeg! Ooit meegemaakt dat een vliegtuig ruim te vroeg vertrekt? We snappen er niets van 🤷‍♂️ en checken nog even Google Maps of we wel de goede kant opgaan. En dat is zo. TL331 staat dan nog aan de grond. En Nexus ook.

Zodra we opgestegen zijn wordt de daling alweer ingezet, want het is maar een vlucht van nog geen 3 kwartier. Het is in Darwin anderhalf(!) uur later dan in Kununurra, en dus 7:30 uur later dan in Nederland. Hoewel het hier ook 30 graden is, merken we meteen dat het wel drukkender is. De avond is zwoel. Het koelt niet zo snel af als op zuidelijker plekken. Raar gezicht om weer in een "grote" stad te zijn, we hebben in geen tijden zoveel auto's bij elkaar gezien... 😁