El Questro

Nee, we zijn niet doorgevlogen naar Mexico, het El Questro Wilderness Park ligt "gewoon" in West-Australië. De Reisleider was dit park in zijn voorbereidingen wel tegengekomen, maar aangezien je om daar te komen een stuk over de Gibb River Road moet rijden (een 4WD weg van 660 km door het noorden van West-Australië), én deze weg normaal gesproken uitgesloten is bij verhuurders, was dit park niet in Het Schema terechtgekomen. Echter, gisteren bleek dat het stuk vanuit Kununurra inmiddels geasfalteerd is en dus wél toegankelijk voor gewone stervelingen. Het Schema wordt dus vervangen door een Plan B.

Om 7:30 uur zitten we al in "Lampje", zoals we onze vierwieler genoemd hebben, naar het slimme maatje van Willie Wortel, want onze vierwieler is met al zijn extra's van alle markten thuis. In iets meer dan een uur rijden we naar Emma Gorge Resort in El Questro. Onderweg valt op dat hier veel meer en hogere begroeiing is dan in het zuiden en ook is hier meer water. Er stroomt een echte rivier door Kununurra. De highway kent hier ook veel meer "dips" en "floodways", lager gelegen delen van de snelweg die bij hoog water gedeeltelijk onder water komen te staan. De normale auto hier is dan ook een 4WD met hoge uitlaat, zodat die niet bij een half metertje water verstikt.

We zijn dus bij Emma Gorge, waar we een, zoals blijkt door de drukte, zeer populaire wandeling maken van 4,5 km. Class 4, dus Berggeitje is weer niet te houden. 😏 Veel grote stenen die schots en scheef liggen, steile stukken en een paar keer moeten we het stroompje oversteken. Dat alles door een vegetatie die subtropisch aandoet. Heel wat anders dan de kloven in Karijini. De beloning komt aan het eind: eerste een turquoise meertje dat heerlijk in het zonnetje ligt; het pad eindigt bij een kom waar een nu niet zo indrukwekkende waterval van 65 m hoog de kloof van water voorziet. En waarin diverse bezoekers een verfrissende duik nemen. Mooie wandeling, maar kost ons door dat gespring en gehop van steen naar steen toch 2 uur.

Snel door naar Zebedee Springs, ook in El Questro, want die sluit om 12 uur voor " gewone" bezoekers. Daarna zijn de warmwaterbronnen exclusief voor gasten van het resort en van tours. Zebedee ziet er eigenlijk helemaal niet uit als een warmwaterbron; het is meer een plas water tussen de bomen in een bos. Het is ook niet groot, maar het water is 29-32 graden. Omdat we vanaf de parkeerplaats eerst nog 600 meter door het bos moeten lopen, blijft er erg weinig tijd over, maar we kleden ons toch om en genieten voor een minuut of 10 van het warme water (toch nog zwembroek en badpakkenfoto's, Yolanda... 🤷‍♂️). Zonder om te kleden terug naar de auto; 5 minuten voordat de hekken dichtgaan staan we weer buiten. 😅

Een derde stop in El Questro, een boottocht door een andere kloof, is helaas al volgeboekt, dus rijden we terug naar ons hutje, kleden ons om, en gaan dan alsnog een stuk van de wandeling van het oorspronkelijke plan doen in Mirima NP. Dat park is maar 3 km rijden, dus lekker dichtbij. Wel een gek gezicht: zo rij je in het plaatsje (Kununurra), en een km verder zit je midden in de ruige natuur. We doen 3 korte wandelingetjes en dan zijn de batterijen van René's voeten leeg. Eten doen we vanavond bij Pumphouse, een voormalig pompstation dat gebruikt werd voor irrigatie, en dat omgebouwd is tot restaurant. Het ligt aan de brede Ord River en biedt een prachtig uitzicht. In het water onder ons zwemmen vele tientallen vissen. Nu eentje minder... 😋😂

Komende 2 dagen duiken we weer even onder en moeten we het zonder stroom en zonder enig bereik doen. En jullie dus zonder verslag. Tot zondag! 🙋‍♂️