Go!

In 2018 hebben we ook 4 weken rondgetrokken in Australië, maar toen uitsluitend in Queensland in het noordoosten. De kant waar we nu heengaan is daarmee niet te vergelijken. West-Australië is de grootste deelstaat van Australië en beslaat ongeveer een derde van het hele continent. Nederland past hier 63x in. Met maar 2,9 miljoen inwoners (waarvan er alleen in de agglomeratie Perth al 2,3 miljoen wonen) is het een errrrug dun bevolkt gebied. Vind je in het noordoosten van Australië nog tropisch regenwoud en vele stranden, het westen kenmerkt zich meer door ruige natuur, relatief ondiepe kloven en veel rode aarde. Ook West-Australië heeft een koraalrif, al is dat kleiner en minder bekend dan zijn grote broer Great Barrier Reef in het oosten.

Maar we moeten er natuurlijk eerst maar eens zien te komen! Zoals wel vaker de laatste jaren proberen "externe factoren" roet in ons reiseten te gooien. Dit keer doordat een stel malloten in het Midden-Oosten het nodig vindt elkaar met bommen en granaten te bestoken. Als ook de VS en Iran elkaar beginnen te beschieten wordt het luchtruim gedeeltelijk gesloten, met omgeleide en geannuleerde vluchten tot gevolg. Gelukkig duurt dit maar kort en blijft het daar verder, relatief, rustig. 
Maar ook De Reisleider zelf doet een poging de reis te torpederen. 10 dagen voor vertrek denkt hij nog even wat klusjes te doen in huis, maar zijn gereedschap beslist anders (uiteraard treft De Reisleider helemáál geen blaam… 🙈), en wordt zijn arm flink beschadigd, waardoor hij zich nu behoorlijk genaaid voelt. Letterlijk. 🤕 Hij denkt er eerst nog over om dit voorval te verzwijgen om later stoer te kunnen opscheppen over "een robbertje vechten" met een 4 meter lange krokodil, maar inmiddels is de betreffende uitzending van "Help, mijn man is klusser" al viraal gegaan, en zijn de meeste volgers al op de hoogte...

Maar goed, we gaan dus geheel volgens planning op reis. We hebben een uurtje nodig op Schiphol om alle formaliteiten af te handelen, en wachten rustig bij de gate, totdat René erachter komt dat zijn telefoon, toch wel een onmisbaar item voor De Reisleider, nog op het toilet ligt. 🤦‍♂️ We moeten bijna aan boord, dus veel tijd is er niet meer. De 100 meter kan echter ook binnen de 10 seconden afgelegd worden, dus René breekt alle records op weg naar het bewuste toilet. Daar wordt hij opgewacht door 2 medewerkers. En een telefoon. Helden! 🙏
Astrid vindt het allemaal wel mooi, want nu is ze niet de enige meer die wel eens een telefoon achterlaat, maar ze vergeet even dat het nu iets van 37-1 staat. In het voordeel van De Reisleider.

We hebben zowaar wifi aan boord van de eerste vlucht naar Doha, Qatar, dus bij deze een primeur: een reisverslag vanuit de hoogte!