Mid West Coast

Vandaag een flinke rit (370 km) die voornamelijk langs de kust van de regio Mid West gaat. Die regio is 7x groter dan Nederland en kent maar liefst 54.000 inwoners. Het is bijna niet voor te stellen hoe uitgestrekt en leeg dat is.

Iets over 8 uur starten we The Beast. Voor 1 uur en 3 kwartier rijden we nagenoeg continu met de cruise control op 115 (dan blijven er 110 echte km's over en dat is precies de maximum snelheid). De Reisleider heeft vervolgens een wandeling gepland om de benen even te strekken. Die wandeling, van ongeveer 5 km, bestaat ook volgens de borden die bij de parkeerplaats staat waar we The Beast even laten rusten. Maar na 2 km komen we bij een gedeelte waar het zeewater landinwaarts komt. Visioenen van natte schoenen en broek komen naar boven bij Astrid. We kijken het even aan en merken dat er af en toe een periode is dat er maar weinig water stroomt, dus uiteindelijk  nemen we de gok en sprinten naar de overkant. Zonder natte broek, maar wel met enigszins natte schoenen. 🤷‍♂️ Missie voltooid.

Onderweg naar de volgende attractie hebben we een korte stop langs de doorgaande weg bij de "Leaning tree". Zie foto. De scheve bomen hier zijn een bizar natuurverschijnsel dat wordt veroorzaakt door het zoutgehalte in de lucht dat met de wind van de Indische Oceaan wordt binnengeblazen. De boomstammen liggen horizontaal ten opzichte van de grond en zijn een beetje een icoon geworden. Er zijn er meerdere in de omgeving, maar deze is een van de mooiste en wordt ook officieel op borden aangegeven.

Het volgende natuurverschijnsel vinden we bij Hutt Lagoon, ook wel bekend als Pink Lake. De roze kleur komt van de aanwezigheid van carotenoïde-producerende algen; Dunaliella salina, een bron van ß-caroteen (denk aan wortelen en andere heldere groenten), die reageert op zonlicht. Het meer is echter niet altijd roze! Afhankelijk van de tijd van het jaar, het tijdstip van de dag, de hoeveelheid bewolking en de waterstanden, verandert het meer in roze, paarse en zelfs rode tinten. Astrid moet echter heel nodig naar de wc, dus rijden we snel door naar een openbaar toilet, anders moeten ze straks alle borden hier veranderen in "Yellow Lake". 😎

We rijden nu het volgende nationale park binnen, Kalbarri. We doen 4 stopplaatsen langs de kust aan met uitzichtpunten en wandelingetjes. Kenmerkend voor Kalbarri zijn de oranjerode gelaagde rotsen, een overblijfsel uit de tijd dat de waterstand een stuk hoger stond dan nu het geval is. Afgezien van de ruige natuur zien we diverse walvissen in zee spartelen, kangoeroes en de Kalbarri-spinorchidee, een heuse orchidee waar we wel even naar op zoek moeten. 👌

Vandaag weer een mix van regen en regen, maar tussendoor gelukkig ook wat regen... We hebben de 20 graden nog niet op de temperatuurmeter gezien. Wat we wel zien zijn de fameuze road trains, grote trucks met 3 aanhangers. Even goed het stuur vasthouden als er eentje voorbij komt denderen om niet van de weg geblazen te worden. ☝️

Om de tijd te doden hebben we onze "oude hobby" van 2018 weer opgepakt: het tellen van kangoeroe kadavers die de strijd met de auto hebben verloren. Om daar nou niet al te druk mee bezig te zijn stellen we als eis dat ze "recentelijk" de strijd hebben verloren. Skeletten, en alles onder de 5 cm tellen we niet mee. We nemen dan maar op de koop toe dat we af en toe uit moeten stappen om een en ander na te meten, maar jullie willen natuurlijk wel zuivere meetgegevens, niet? De teller van vandaag staat op 7.