Purnululu 2

Purnululu NP is een nationaal park in het noorden van West-Australië en is 240.000 ha groot. Door de afgelegen ligging is het gebied pas bekend geworden in 1983, toen er een documentaire werd gemaakt waarin de Bungle Bungles voorkwamen. De Bungle Bungles Range is het meest in het oog springende gebied hier. Kenmerkend zijn de 350 miljoen jaar oude, oranje-zwart gestreepte zandstenen koepels in de vorm van bijenkorven van zo’n 300 m hoog. De donkere kleur wordt veroorzaakt door de aanwezigheid van cyanobacteriën; in de lichte kleuren ontbreken die. Ook hier vinden we nauwe kloven die door erosie ontstaan zijn. Op een van de foto's staat een uitleg.

Vandaag gaan we de Bungle Bungles van dichtbij bekijken, maar we beginnen vroeg in de ochtend. Om 5:30 uur begint het tentenkamp al op te starten. De groep van 24 moet om 6 uur ontbijten, want hun bus vertrekt vroeg. Als wij om 6:45 uur gaan eten zien we net de laatste oudjes vertrekken, en is alleen het stel van gisteravond er nog, al zijn zij ook al bijna uitgegeten. We krijgen een drukmeter van de man (hij heeft er toch 2), zodat we zelf de bandenspanning verder kunnen verlagen, en morgen ook weer kunnen verhogen. 👌 Ook zij vertrekken, dus om kwart over 7 zijn wij nog de enigen in het hele tentenkamp. 😎

We rijden naar de "andere kant" van het gebergte dan waar we gisteren waren, 16 km hobbel de bobbel. De verlaagde bandenspanning helpt gelukkig wel; het gestuiter is iets minder (we raken het dak niet meer met ons hoofd...). 😁 Al snel zien we de (nu) beroemde Bungle Bungles en het is inderdaad een apart gezicht. We doen een wandeling die langs alle bezienswaardigheden gaat waar we zonder speciale vergunning mogen komen. Daar zijn uitzichtpunten bij, maar ook nauwe kloven, uitgeholde "amfitheaters" en natuurlijke ramen. De verbinding tussen deze punten loopt door de uitgeholde rivierbedding vol met sleuven en potholes, en lijkt eigenlijk wel op een gletsjer. Op de nauwe stukken in de kloven na lopen we de hele tijd (15 km en 4:30 uur) in de volle zon bij ruim 30 graden. We hebben genoeg water bij ons en dat is ook nodig. 🥵

Om 14 uur zijn zijn we weer terug in het, verlaten, tentenkamp. Eigenlijk een uurtje te vroeg, want de bar gaat pas om 15 uur open. 🍺 Die tijd wordt gevuld met douchen en grassprietjes tellen, maar stipt om 15 uur staat René bij de bar voor een koud drankje.

NB: Blijkbaar heeft men hier het afgelopen jaar (jaren?) flink wat gemoderniseerd. Er is verlichting in de tent, maar die draait op 24 volt; apparaten opladen kan dus niet, maar bij het centrale eetgedeelte kan dat wel. Daar zijn zeker 20 USB-poortjes. Bovendien is er wél telefoonbereik en eigenlijk best goed wifi. We hebben zelfs video's kunnen oploaden. 👍

Het 3-gangen diner is weer uitstekend. Van tevoren krijgt Astrid een toelichting wat er bij haar anders is dan bij de rest. We kletsen weer gezellig met onze tafelgenoten en gaan om 20 uur naar de tent. Het koelt dan al aardig af.