Rottnest Island

De wekker gaat om 6:30 uur. Aan de ene kant helaas, want we hadden de excursie van vandaag liever morgen gedaan; aan de andere kant hebben we zo'n 8 uur in bed gelegen en zijn we eigenlijk toch al wakker. Hopelijk blijft dat zo en vallen we niet later op de dag slapend van onze fiets. 

Op 10 minuutjes lopen van ons appartementje ligt de steiger waar we moeten zijn. Op de heenreis hebben we nog een extra stop in Freemantle en doen we 1:45 uur over de overtocht. Om half 11 staan we op Rottnest Island, gewapend met een fiets (met 7 versnellingen en dat blijkt geen overbodige luxe te zijn...), een helm en een hangslot (al is het onduidelijk waarom, want wie zou hier een fiets willen pikken waar je toch het eiland niet mee afkomt).

Rottnest Island is een klein eilandje (11 bij 4,5 km) dat op19 km uit de kust van Perth ligt. De grootste bezienswaardigheid op dit eiland is de grote populatie quokka’s, een kleine kangoeroesoort die op het vaste land bijna niet meer voorkomt door de introductie van vossen. Die komen op Rottnest Island niet voor. De quokka is niet groter dan een huiskat en is eigenlijk een nachtdier, maar heeft geleerd dat mensen ze voeren en daarom struinen ze tegenwoordig ook overdag rond. De quokka is echter een wild dier, en voeren (en aanraken) is dan ook verboden. Door de vorm van hun bek lijkt het alsof de quokka’s continu lachen; ze worden daarom ook wel “de gelukkigste dieren op aarde” genoemd. 😄 Sommige quokka’s worden speciaal gefokt om bier van te maken, zoals jullie op 1 van de foto's kunnen zien.

Het eiland is ook naar de quokka vernoemd. Eind 17e eeuw kwam de Nederlandse VOC kapitein Willem de Vlamingh hier. Zijn bemanning zag de veelvuldig voorkomende quokka’s aan voor ratten en noemde ze “bos-ratten”. De Vlamingh noemde het eiland daarom “Rattenest eiland”, wat later verengelst werd. De Aboriginals noemen dit eiland overigens Wadjemup. Afgezien van de quokka’s heeft Rottnest Island een aantal ondiepe zoutmeren, zandduinen, 63 stranden (vooral strandjes) en een uitgebreid net van fiets- en wandelpaden. 

Vier en een half uur later zijn we terug bij het beginpunt, hebben we ongeveer 32 km gefietst (met 330 m hoogteverschil; leve die versnellingen) en 3 km gewandeld door een mooie, soms ruige natuur met veel uitzichtpunten. Astrid doet nog een poging om te zwemmen, maar komt er net iets te laat achter dat ze haar kleren nog aan heeft en moet met een natte broek en schoenen verder. 🙈 Uiteindelijk hebben we nog genoeg tijd over om nog even de lokale horeca te spekken. En het weer? Vooral veel zon, af en toe flink wat wind (alleen als we omhoog moeten fietsen 😅) en ongeveer 17 graden. Dat was volgens de schipper beter dan gisteren en veel beter dan de komende 2 dagen, dus erg fijn dat we om konden boeken.

In anderhalf uur varen we terug naar Perth en gaan we direct naar ons onderkomen, want we zijn nu toch wel te moe om nog uit eten te gaan; een gebakken eitje vinden we voldoende.

De te verwachten jetlag hebben we nog buiten de deur kunnen houden. Ja, nu rond 21 uur worden de ogen wat zwaarder, maar we hebben ons vandaag dan ook wel dik 4 uur ingespannen in de gezonde buitenlucht, dus dat is niet zo gek. De wond op René's arm wil nog niet dicht; de hechtingen zijn er uit, maar wát we ook op die wond doen, 24 uur later zit het vast en trekken we de boel weer stuk. We gaan er iets creatiefs voor bedenken; hij heeft er verder weinig last van.

De foto's spreken voor zich; heb er niet veel tekst bijgezet.